Polscy misjonarze SMA w Afryce

Pierwsi misjonarze SMA z Polski rozpoczęli pracę w Afryce podczas II Wojny Światowej. Pierwszymi krajami do których dotarli były: Togo i Wybrzeże Kości Słoniowej. Były to tereny najbardziej niegdyś dotknięte handlem niewolnikami, dlatego ewangelizacja była tam bardzo trudna. Poza tym w latach 1943-1948 jeden z naszych misjonarzy był kapelanem polskich uchodźców w Kenii i Zambii.

W latach 90-tych rozpoczęliśmy pracę również w Afryce Centralnej (Republika Środkowoafrykańska) i w Afryce Wschodniej (Tanzania i Kenii), a także od 2002 roku w Maroku.

Dziś w Togo wśród plemion Kabiye: (w skalistych wioskach na północy kraju) i Ewe (na trochę bardziej rozwiniętym gospodarczo południu, przy oceanie) głosimy Chrystusa i wspieramy lokalne wspólnoty Kościoła, które po ponad 100 latach ewangelizacji ciągle zmagają się z silnym wpływami religii tradycyjnych (Voodoo).

W Republice Środkowoafrykańskiej pracujemy w diecezji Berberati, w południowo-zachodniej części kraju. Prowadzimy tam ewangelizację plemion Pigmejów Bayaka i pomagamy im w walce o podstawowe prawa człowieka, w tym: prawa do samostanowienia i respektowania ich kultury i sposobu życia, prawa cywilne, dostępu do podstawowej opieki zdrowotnej, do edukacji, itp.

W Tanzanii pracujemy na terenach przyległych do Jeziora Wiktorii, wśród plemienia Sukuma. Zakładamy tam i formujemy podstawowe wspólnoty działające na wzór pierwszych gmin chrześcijańskich, które są początkiem nowych parafii.

W Kenii pracowaliśmy w slamsach na przedmieściach Nairobi, gdzie mieszkają ludzie, którzy wywodzą się z różnych grup etnicznych i żyją w zamieszaniu kulturowym.